2 x kidstoer, 1 x Ardennes Trophy

Chiques des yeux, choques aux mollets ... of zoiets.
Vandaag stond Ardennes Trophy op het menu, een van 's lands zwaarste marathons. Door de warmte koos ik voor de 70km en Dennis had al eerder besloten om niet voor de volle afstand te gaan. We kozen beide voor de kidstoer. Serge startte om half tien voor de 90km. Wij moedigden hem uiteraard luidskeels aan, een half uur later begonnen wij aan ons uitstapje.
Parcours was sterk vernieuwd. De gekende hellingen en passages werden uiteraard niet geschrapt. We kwamen vaak uit een andere richting om dan de gekende helling aan te snijden. Een constante, Theux is Theux en blijft zwaar. Zowel voor ons op de kidstoer als voor Serge pleegde het parcours een aanslag op onze kuiten.
1700hm's op 70km, een pak meer op de volle afstand. We werden verwend tot in de laatste meters. Ikzelf was gelukkig met mijn keuze voor de kortere afstand. Geen last gehad van de warmte, in de laatste km's kon ik nog aardig versnellen. Met een goed en tevreden gevoel over de meet gebold.

Volgende afspraak is volgende week, nl Hagelandse Chrono. Hopelijk blijft het mooie weer nog enkele weken aanhouden.

Heb ik al gezegd dat een cranck met dubbel blad de kak is? Afgelopen winter de overstap gemaakt van een tripple cranck naar een double. Vertanding was een gokje, 42 x 29 of 39 x 26. Ik koos voor de laatste combinatie en ik heb er nog geen seconde spijt van gehad. Je schakelt minder vaak vooraan, wat eigenlijk het meeste kracht en concentratie vereist vind ik persoonlijk. Het is dus comfortabeler en aangenamer rijden. Of deze vertanding ook Alpen-proof is, zullen we later pas te weten komen.

Che tempo - deel 2

Deze ochtend afgesproken met Alain, Serge en mijn pa voor een rustig ritje richting Lier. Morgen staat La Reid op het programma, beentjes zullen morgen al genoeg afzien. We hielden het kalm, net genoeg om de spieren even op spanning te krijgen.

Het was weerom aangenaam fietsweer, dit mag zo blijven tot eind september.
Ik had een uur en drie kwartier gefietst. Sebiet mountainbike klaar zetten en prendere il sole.

Che tempo!

Bangelijk mooi weer. Geen twijfel ivm kledij, een broek en een trui'ke is voldoende. Een helm, bril en skoenen horen natuurlijk tot de standaarduitrusting.

Afgesproken met Rudy, die stille nederlander van Breda. Drie uurtjes zweven over boerewegeltjes in de omgeving van Wuustwezel en Achtmaal. Wind kwam wel steviger opzetten. Ik had sjans, windop bij het vertrek en dus zweven naar huis langsheen Schoten Vaart.

>XXX< BIONIC

rara, welke kous geeft de meeste steun?

Mijn voorkeur gaat toch naar de linkse van x bionic.
Gelukkig mocht dat no-name model al na 4dagen uit.

Comeback Paulissen

Paulissen staat al bijna twee jaar aan de kant door een dopingschorsing. Deze loopt in november af.

PhotoNews

Paulissen runt een fietswinkel in Italië, waar hij al tien jaar woont. Maar ik ben - op een korte periode na - blijven trainen. Ik zou graag nog enkele mountainbike-marathons rijden. Mijn conditie is nog oké. Ik train de laatste maanden ook zoals vroeger. Zo veel heb ik niet verloren ten opzichte van 2010. Op de competitie na, uiteraard.  Over mijn carrière ben ik heel tevreden, blikt hij terug. Alleen die dopingzaak weegt zwaar. Eén ding zou ik nog willen doen en dat zijn die mountainbike-klassiekers. Nog een seizoen of twee.

bron; sporza.be

Ik ben geen klimmer pur sang

De Gendt dacht even op de slotklim dat hij problemen had met zijn fiets. "Ik kon niet meer kleiner schakelen. Maar toen ik eens goed keek, zag ik dat mijn ketting nog op de grote plaat lag."

skipiste van Ovifat

Drieboomkesberg

Zoals deze ochtend al geschreven, deze voormiddag met Dennis een paar lusjes afgehaspeld op en rond de trappistenfabriek van Westmalle. 

Afgesproken aan de Zeurt omstreeks 10u, richting Brecht begon het stevig door te regenen.  Snel in den bos geduikeld, daar voel je de regen veel minder.  In den bos lag het er perfect bij, quasi geen plassen en de droge ondergrond gaf net voldoende weerstand om alle bochten aan te snijden zonder te remmen.

Beentjes voelen nu toch wel wat moe aan, morgen rusten en Italiaans studeren.

route des Legendes

Gisteren hebben Dennis, Serge en ik in Dardennen 80 kilometer gefietst. Volgens weerbericht zou het droog blijven in Dardennen en kwamen de regenwolken van de kust, perfetto.

Het liep vlot bij mij, ondanks Waimes op donderdag en de ritjes van vorig weekend in de omgeving van Houffalize. Ik kon goed tempo houden op de hellingen, zonder te verzwakken naar het einde. Door het nieuwe cranck op de Seven, geen compact, was het soms iets meer duwen dan ik gewend ben.

Het was aangenaam warm, zonnetje kwam er goed door. Korte mouwen, korte broek ... kleureke pakkeuh!

De route keert na ongeveer 65km terug in Remouchamps, we voelden enkele druppels. Er hing een dikke vette regenwolk boven onze hoofden, nog net tijd genoeg voor La Redoute op te rijden met een lus van om en bij de 15km. La Redoute kriebelde in de beentjes.

Sebiet met Dennis naar drieboomkesberg, benieuwd hoeveel zjus er nog in de benen zit.

Les Cimes de Waimes

een trui'ke met korte mouwen
een "Craftje"
armstukken of geen armstukken

Het was 4 graden toen we met de auto van Malmedy naar Waimes vertrokken, de zon straalde echter en er was geen wolkje aan de lucht.  Vorig jaar was het een stuk warmer maar het regende niet en dat was het voornaamste.  Bij het opspelden van onze nummers kwamen we alweer in tijdsgebrek, start werd om negen uur gegeven en het was vijf voor negen ... vorig jaar dezelfde stress al vertrokken we toen om kwart voor tien.  Dit jaar was dit niet het geval, om iets na negen waren we weg.

Parcours lag er verrassend droog bij, er was uiteraard wel wat slijk maar het was helemaal niet baggeren.  Rit verliep grotendeels zoals vorig jaar, tijdens de eerste klim nam Danny het initiatief en mijn beentjes waren duidelijk nog niet wakker.  Na enkele kilometers voelden ze beter en ik ben eigenlijk niet meer stil gevallen tot ik op iets meer dan 10 kilometer van de streep plat reed.  Door een uitwijkmanouvre heb ik een steen of wortel geraakt.  Band kwam van de velg maar ik kon verder, dacht ik.  Gezien er nog een tiental km's restten, had ik geen zin om mijn band te vervangen.  Achteraf gezien had ik daar waarschijnlijk minder tijd mee verloren.  Enfin, het was een leuke rit.

L' Ardennaise 2012

Een jaar of vijf geleden reden Serge en ik een marathon met start op de Baraque Fraiture.  Weinig volk, mooi parcours en starten met een afdaling ... een geweldige ervaring.  Twee jaar geleden reden we deze marathon opnieuw.  Nieuwe startplaats, nieuw parcours maar opnieuw was dit een zeer geslaagde rit met opnieuw een afdaling als start.

Dit jaar wordt deze tocht georganiseerd op 24 juni (zie onze kalender).  Dit valt samen met raid des Hautes Fagnes.  Niet echt een geweldige planning me dunkt, ik begin al sterk te twijfelen.  Aanschuiven in Malmedy tussen d'Ollanders of aangenaam fietsen op en rond de Hoge Venen voor minder dan de helft aan inschrijvingsgeld ... ik denk er alvast eens over na.  Zeker de combinatie met zaterdag lijkt me ideaal.

CYCLO - zaterdag: 70km, 98km, 101km, 135km, 175km 
Côte de Wanne, Côte du Stockeux, Côte du Vieux Château, Côte de Baugnez, Côte de Montenau, Côte d'Odenval, Côte de St Roch, Col des Haussires, Côte du Tracé, Côte de Chabrehez
MTB - zondag: 15 km, 30 km, 45 km en 60km

 

I colori del Giro d'Italia

Bertogne

Il fine settimana scorsa ho pedalato due giri nelle Ardennen.

Er stond een weekend op de planning met de ouders, zus en broer van Nady.  We verbleven in een gehucht nabij Bertogne.  Da's niet zo heel ver van Houffalize, Bastogne, Hollange en Vaux sur Sûre.  In alle vier ben ik al gestart voor een marathon, dit weekend had ik echter enkel de koersfiets bij.

Gezien de nadruk op "familieweekend" lag, ben ik maar twee keer gaan fietsen op hetzelfde aantal dagen.  Zaterdag een rit richting Achouffe en Houffalize van 65km en dik 1000hm's, een leuke rit met enkele langer hellingen.  Vooral de klim vanuit Houffa richting Bastogne (Bertogne) is pittig.  Zondag telde de rit bijna 85km en 1300hm's.  Deze rit zal ik niet snel vergeten.  Ik had via mijn Garmin een rit uitgestippeld, een stuk of 6 keer moest ik na een pittig klim de fiets keren omdat het asfalt overging in een bospad. DOEME!  Op den duur was ik eigenlijk alle zin voor richting kwijt, een telefoontje naar het thuisfront bracht me echter terug in de goede richting.  Bedoeling was om richting Hollange te rijden en zo via Vaux sur Sûre naar ons huisje maar dit is niet helemaal gelukt